Ik ben een 31-jarige moeder van een tweejarige, en de afgelopen maanden van 2025 heb ik geprobeerd om orde te creëren in mijn leven. Het begon bij het opruimen van mijn contacten: mensen in mijn leven toelaten waar mijn onderbewustzijn al lang geen goed gevoel bij had. Dat voelde als een eerste stap terug naar mezelf. Want ergens onderweg was ik mezelf kwijtgeraakt.
Ik weet niet precies waar het begonnen is. Misschien was het langzaam, door kleine keuzes die telkens een beetje van mijn energie opvraten, tot ik geen ruimte meer had om realistisch te denken of voor mezelf te kiezen. Soms kijk ik naar oude foto’s van mezelf, voordat ik mezelf verloor, en vraag ik me oprecht af: hoe kreeg ik ooit dat spontane, gezellige meisje terug dat al gelukkig werd van een kopje koffie?
Ik heb zoveel gedaan aan zelfontwikkeling. Ik was iemand die echt voor haar mentale gezondheid zorgde: van streng zijn met voeding en sporten, tot leuke dingen doen voor mezelf, mezelf verzorgen, een uurtje in de douche met maskertjes. Ik was zelfverzekerd, bewust van mijn rust, mijn peace en mijn grenzen. En toch verdween dat allemaal. Alsof het nooit bestaan heeft. Het enige bewijs dat ik nog heb, zijn foto’s: ik lach, ik straal, ik ben gelukkig met een kop koffie op mijn scooter bij het tankstation, kijkend naar de zon.
Hoe kon dit gebeuren? Hoe kan iemand, die zo hard aan zichzelf heeft gebouwd, zo uit balans raken door alleen de verkeerde energieën en omgeving toe te laten? Ik realiseer me nu dat ik mijn grenzen niet beschermde. Ik liet chaos binnen en eindigde met het najagen van slechte vibes.
Daarom ben ik deze blog begonnen: om mezelf terug te vinden. Om bij het begin te beginnen. Wat gaf mij altijd passie? Schrijven. Als meisje van 11 of 12 probeerde ik al een blog te maken, wetende dat ik wilde schrijven, ook al wist ik nog niet precies waarover. Schrijven was altijd een deel van wie ik ben, en nu wil ik dat deel opnieuw omarmen.
Miss Chaotic – dat is wie ik ben. Chaotic zal altijd een deel van mij zijn, en dat mag ik met trots dragen. Maar ik wil mijn leven herstructureren, resetten, ordenen. De chaos omarmen, maar het slechte loslaten. Ik wil mezelf terugvinden en tegelijkertijd misschien anderen meenemen op deze reis. Misschien herkennen zij zichzelf hierin, en motiveert het hen ook om terug te gaan naar wie ze echt zijn en wat hen gelukkig maakt.
Moeder worden heeft me ook veranderd. Het heeft me soms onzeker en eenzaam gemaakt, ook al ben ik omringd door waardevolle mensen. Van nature doe ik altijd alsof ik sterker ben dan ik voel, en dat zie je misschien niet van buitenaf. Maar dit proces leert me dat ik mag terugschakelen, hulp mag vragen, en niet alles alleen hoef op te lossen.
