The Fear of Rest
Er is een vreemde pijn die met stilstand komt.
Wanneer de e-mails stoppen, wanneer de telefoon stil wordt, wanneer de lijst is afgewerkt, begint iets anders te spreken.
En voor velen van ons, vooral vrouwen die bouwen, voelt die stilte niet vredig.
Het voelt als vallen.
We vertellen onszelf dat we “goed functioneren onder druk”.
We noemen het gedrevenheid, ambitie, discipline.
Maar onder die beweging leeft een trilling:
de angst dat als we stoppen met bewegen, alles wat we hebben opgebouwd zal instorten.
Die angst is geen zwakte.
Het is een herinnering.
De onzichtbare herinnering aan uitputting
Voor veel vrouwen was rust nooit veiligheid, maar schuld.
We werden geprezen om wat we deden, niet om wie we waren.
Geliefd om onze bruikbaarheid, niet om onze aanwezigheid.
Dus leerde ons lichaam dat stilstand gelijkstaat aan gevaar:
dat pauzeren betekent dat je afkeuring riskeert, onzichtbaarheid, of verlies van waarde.
In de trauma psychologie heet dit patroon hyper waakzame productiviteit,
een overlevingsstrategie ontstaan uit chronische stress.
Het zenuwstelsel blijft in beweging omdat beweging voelt als controle.
Stoppen is voelen.
En soms is voelen precies datgene wat we hebben leren vermijden.
Neurowetenschapper Dr. Stephen Porges noemt dit de polyvagale respons:
de automatische regulatie van het lichaam tussen veiligheid en overleving.
Wanneer het systeem te lang vastzit in vecht-of-vlucht, voelt rust als een bedreiging.
Daarom ervaren ondernemers met onopgeloste stress vaak angst in momenten van rust:
hun lichaam verwart kalmte met instorting.
Heling begint wanneer we het lichaam leren dat rust geen verlating is, maar aankomst.
In hechtingstermen heet dit verdiende veiligheid:
de langzame, consistente ervaring dat je kunt pauzeren en toch mag blijven horen.
Reflectie-oefening:
De kunst van pauzeren
Neem 20 minuten zonder muziek of afleiding. Zit comfortabel.
- Schrijf een korte lijst van momenten waarop je je “lui” of “onproductief” voelde.
Kijk bij elk moment en vraag: was ik echt lui —
of was ik moe, rouwend, bang? - Teken een eenvoudige tijdlijn van je leven.
Markeer elke periode waarin vertragen werd bestraft —
op school, in je gezin, of op het werk. - Schrijf eronder: Hoe zou rust eruitzien als ik het zou vertrouwen?
Merk op welke emoties opkomen: opluchting, schuld, verdriet.
Ze zijn allemaal welkom.
